مهدی تاج پور – دانشجوی دکتری کارآفرینی، دانشگاه تهران

الهه حسینی – دانشجوی دکتری رفتار و منابع انسانی، دانشگاه یزد

چکیده مقاله:

کارآفرینی اجتماعی به عنوان نوعی بازنگری در فعالیتهای اقتصادی جامعه است که میتواند خروجیها و پیامدهای مثبتی را در عرصه اجتماعی به دنبال داشته باشد. کارآفرینی اجتماعی با ساماندهی مجدد سرمایه ها و داراییهای انسانی و اقتصادی به نیازهای اجتماعی جوامع پاسخ میدهد. امروزه در ایران بنگاه های اجتماعی در قالب تعاونیها، شرکتها و … فعالیت دارند که سوای نوع ساختار بنگاه یا نسبت آنها با دولت (دولتی یا خصوصی )، منافع اقتصادی ناشی از کسبوکار خود را در زمینه تقلیل مسائل و تنگناهای اجتماعی هزینه میکنند. به همین جهت بررسی سیاستهایی که کشور در جهت توسعه کارآفرینی اجتماعی برمی گزیند از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از این بررسی تحلیل سیاستهای توسعه کارآفرینی اجتماعی است که درنهایت نتیجه گرفته شد که کارآفرینی اجتماعی به منظور کاهش مشکلات حوزه اشتغال و درآمدزایی، به بیان راهکارها و سیاستهای جدیدی در بازار کار پرداخته و توانسته زمینه مناسبی را برای کاهش فقر، توسعه اجتماعی و به میدان آوردن گروه های طرد شده فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

توسعه کارآفرینی؛ کارآفرینی اجتماعی؛ سیاستهای توسعه کارآفرینی اجتماعی.

 

 

«برای دریافت متن کامل مقاله در سیویلیکا کلیک کنید»

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.