قربان علمی – دانشیار ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران

معصومه فتحی – عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی، پردیس نسیبه، دانشگاه فرهنگیان

چکیده مقاله:

این پژوهش، با بهره گیری از روش توصیفی -تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، به بررسی موضوع محبت و خدمت به خلق در اندیشه ی عارفان مسلمان میپردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که عرفا، در قالب موضوعات گوناگونی به موضوع محبت و خدمت به همنوع، که بزرگترین خیری ماندگار پرداخته اند. محبت و خدمت به هم نوع در عرفان اسلامی و با پیروی از آیات قرآن و نیز احادیث بزرگان دین اسلام، دارای دو جنبه مادی و معنوی است. چنانکه توصیه به حسن خلق، نرمخویی و نرم سخنی، گذشت، حلم و مدارا نسبت به مردم، برادری مومنان، نیکوکاری (احسان) و یاری یکدیگر در اعمال نیک را مورد تاکید قرار میدهند. از نظر عرفا محبت و خدمت به هم نوع تاثیر فراوانی درکمال و نجات فردی و سعادتمندی اجتماعی دارد. آنها حسن سلوک با خلق خدا را از مهمترین نشانه های کمال دانسته اند. صوفیه و عرفا عبادت را در زبان فارسی به پرستش ترجمه کرده و پرستیدن را به معنی خدمت کردن نیز بکار برده اند.

کلیدواژه ها:

محبت ، خدمت ، همنوع ، خیرماندگار ، عرفان اسلامی ، خدمت به خلق

«برای دریافت متن کامل مقاله در سیویلیکا کلیک کنید»

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.