مهری بهار – دانشیار گروه ارتباطات اجتماعی دانشگاه تهران

سیدحاجی حسینا – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم اجتماعی_مطالعات فرهنگی،دانشگاه کاشان

اکبر بیات – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم اجتماعی_مطالعات فرهنگی، دانشگاه کاشان

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: سنت دینی و فرهنگی در کنار ابزار مدرنیته امکانات گسترده تری در برای کنش متقابل و در امتداد آن امور خیریه رسان فراهم آورد است. هدف این مطالعه درک چیستی و ماهیت جدید آن ها می باشد. این مطالعه نشان داده است که کمک رسانی نسبت به گذاشته، محتوای تازه ای را در حال تجربه کردن است.روش شناسی: تحلیل محتوای کیفی به عنوان یکی از روش های رایج در پژوهش های علوم اجتماعی استفاده شده است. با این روش در عین پیگیری و آشکارسازی معنای پنهان، سعی در استخراج و بررسی عمیق داده ها داریم. شیوه نمونه گیری از داده ها براساس مطالب قید شده در گروه های مختلف شبکه پیام رسان تلگرام و سایت موسسات خیریه رسان می باشد. حجم نمونه براساس اشباع نظری جمع آوری شده است.یافته ها: براساس برساخت گرایی اجتماعی و در امتداد روش شناسی استقرایی، داده ها در دو بخش فردمحور و سمن ها در قالب حوزه ها، مفاهیم و سپس مقولات نظری دسته بندی شده اند. هشت مقوله اختصاصی برای کمک رسانی فردمحور و بیست عنوان در زیرمجموعه سمن ها قابل شناسایی است.نتیجه گیری: مدرنیته در روند رشد تکوینی خود ابزاری در اختیار کنش گران اجتماعی قرار داده است که مفهوم خیریه را از محتوای گذشته جدا کرده و ماهیت جدیدی به آن بخشیده است. فردمحوری، انسان گرایی، دین باوری، نیازسنجی خرد، گمنامی و غیرشخصی شدن سمن ها عمده ترین جایگاهی است که شبکه های مجازی در میان افراد گسترش داده اند.

کلیدواژه ها:

امور خیریه ، مدرنیسم ، سمن ها ، شبکه های مجازی ، تحلیل محتوای کیفی

«برای دریافت متن کامل مقاله در سیویلیکا کلیک کنید»

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.