معصومه صادقی – عضو هیات علمی و استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاداسلامی گرمسار

چکیده مقاله:

استفاده از ظرفیتهای ادبی کشور میتواند کمک موثری در بهبود و توسعه مفهوم نیکوکاری در میان مردم این سرزمین داشته باشد. علیرغم غلبه عناصر نبرد و ستیز در داستانها و افسانه ها توصیفات ویژه ای نیز در میان آثار ادبی دیده میشود که بیان کننده نیکی به دیگران است. یکی از شاعران موفق در این حوزه سعدی است. نگاهی گذرا به درونمایه اغلب اشعار و حکایات سعدی نشاندهنده آن است که سعدی علاوه بر داشتن طبعی خلاق و برخورداری از قدرت سخنوری و هنر شاعری، خردمندی فرزانه و معلمی راه شناس و آگاه از رمز و رازهای هستی بوده و تلاش کرده تا اسرار حیات متعالی و هدفدار انسان را به صورت لطیفترین تعبیرات تفسیر کند. سعدی تمامی شعور و وجوه زندگی آدمی را آنگونه که درخور نیک اخلاقی است در یکجا جمع کرده است. مفهوم نیکی در میان آثار سعدی ساری است و حتی نحوه معیشت و معامله افراد را در برمیگیرد. در این مقاله تلاش شده است به شیوه توصیفی- تحلیلی انگاره های تشکیل دهنده مفهوم نیکی در کلام سعدی شیراز معرفی شود. نیکوکاری در آثار سعدی به سه صورت موردتوجه قرارگرفته است: نیکی عقلانی، اعتقادی- دینی و اخلاقی- انسانی. در این میان نیکوکاری عقلانی بیشترین کاربرد را در سروده های این شاعر بزرگ ادب فارسی دارد.

کلیدواژه ها:

سعدی؛ بوستان؛ گلستان؛ نیکوکاری.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.